فسخ قرارداد کار از طرف کارفرما و کارگر چگونه است؟75456

فسخ قرارداد کار در بخش دولتی و شرکت‌های خصوصی بر اساس قوانین و مقررات متفاوتی انجام می‌شود. آشنایی با این قوانین برای کارفرمایان، کارگران و کارمندان اهمیت زیادی دارد؛ زیرا باعث می‌شود فرآیند فسخ قرارداد پیش از پایان مدت قرارداد به‌صورت قانونی و بدون ایجاد اختلاف انجام شود. در ادامه، شرایط فسخ قرارداد کار از طرف کارفرما و کارگر در بخش خصوصی و دولتی را بررسی کرده و به پیامدها و جریمه‌های احتمالی ناشی از فسخ قرارداد نیز خواهیم پرداخت.

فسخ قرارداد کار چیست؟

فسخ قرارداد کار به معنای پایان دادن یک‌طرفه به رابطه استخدامی از سوی کارفرما یا کارگر است. این اقدام زمانی اعتبار قانونی دارد که مطابق با مفاد قرارداد و قوانین مربوط به روابط کار انجام شود. در غیر این صورت، فردی که قرارداد را بدون رعایت ضوابط قانونی خاتمه دهد، ممکن است مسئول جبران خسارت یا پرداخت جریمه شود.

به همین دلیل، آشنایی با شرایط و ضوابط پایان یک‌طرفه قرارداد برای هر دو طرف اهمیت زیادی دارد و می‌تواند از بروز اختلافات و مشکلات حقوقی در آینده جلوگیری کند.

بیشتر بخوانید: قرارداد کار آزمایشی چیست و چه شرایطی دارد؟

انواع فسخ قرارداد کار

قراردادهای استخدامی به‌طور کلی در دو گروه قراردادهای مربوط به بخش خصوصی و بخش دولتی قرار می‌گیرند که هر یک از قوانین و مقررات خاص خود پیروی می‌کنند. پایان همکاری در این قراردادها ممکن است به دلایل مختلفی مانند استعفا، اخراج، پایان مدت قرارداد یا سایر موارد پیش‌بینی‌شده در قانون رخ دهد. به همین دلیل، بررسی هر یک از این موارد به‌صورت جداگانه، به کارگران، کارمندان و کارفرمایان کمک می‌کند تا با حقوق، تعهدات و الزامات قانونی خود آشنا شوند.

۱. فسخ قرارداد کار در شرکت‌های خصوصی

در شرکت‌های خصوصی، پایان دادن به رابطه استخدامی تابع قانون کار و مفاد قرارداد منعقدشده میان کارگر و کارفرما است. به همین دلیل، هیچ‌یک از طرفین نمی‌توانند بدون وجود دلیل قانونی یا خارج از چارچوب تعیین‌شده، قرارداد را به‌صورت یک‌طرفه خاتمه دهند. قانون کار نیز برای جلوگیری از تضییع حقوق طرفین، شرایط مشخصی را برای این موضوع در نظر گرفته است. در ادامه، مهم‌ترین موارد و ضوابط مربوط به پایان همکاری در شرکت‌های خصوصی را بررسی می‌کنیم.

فسخ قرارداد کار در شرکت‌های خصوصی751356

شرایط فسخ قرارداد از طرف کارفرما

بر اساس ماده ۲۷ قانون کار، کارفرما تنها در شرایط مشخصی می‌تواند قرارداد را خاتمه دهد. برای مثال، اگر کارگر در انجام وظایف خود کوتاهی کند یا مقررات و آیین‌نامه‌های انضباطی محل کار را رعایت نکند، ابتدا باید تذکرات کتبی دریافت کند. اگر این تذکرات مؤثر نباشد و تخلفات ادامه پیدا کند، کارفرما با تأیید شورای اسلامی کار می‌تواند قرارداد را خاتمه دهد. در این شرایط، کارفرما موظف است تمام مطالبات معوق و حق سنوات کارگر را پرداخت کند. حق سنوات نیز به ازای هر سال سابقه کار، معادل یک ماه آخرین حقوق کارگر محاسبه می‌شود.

جریمه فسخ قرارداد از طرف کارفرما

مطابق ماده ۱۶۵ قانون کار، اگر هیأت حل اختلاف تشخیص دهد که اخراج کارگر بدون دلیل موجه انجام شده است، کارفرما موظف خواهد بود کارگر را به کار بازگرداند و حقوق ایام بلاتکلیفی او را نیز پرداخت کند.

اما اگر اخراج قانونی و موجه شناخته شود، کارفرما باید حق سنوات کارگر را بر اساس سابقه خدمت پرداخت کرده و سپس همکاری را خاتمه دهد.

بیشتر بخوانید: حق سنوات ۱۴۰۵ چقدر است؟ راهنمای کامل محاسبه و پرداخت

شرایط فسخ قرارداد از طرف کارگر

بر اساس تبصره ماده ۲۱ قانون کار، کارگری که قصد استعفا دارد، باید درخواست خود را به‌صورت کتبی و حداقل یک ماه پیش از ترک کار به کارفرما اعلام کند. همچنین اگر پس از ثبت استعفا از تصمیم خود منصرف شود، تا ۱۵ روز فرصت دارد انصراف خود را نیز به‌صورت کتبی اعلام کند.

نسخه‌ای از نامه استعفا یا انصراف نیز باید به شورای اسلامی کار، انجمن صنفی یا نماینده کارگران تحویل داده شود تا روند قانونی آن به‌درستی طی شود.

جریمه فسخ قرارداد از طرف کارگر

در صورتی که کارگر تصمیم به استعفا بگیرد، موظف است پس از ارائه درخواست کتبی، تا ۳۰ روز به کار خود ادامه دهد. رعایت این مهلت قانونی از بروز اختلافات احتمالی میان کارگر و کارفرما جلوگیری می‌کند.

فسخ قرارداد به دلیل حوادث قهری

در برخی قراردادهای پیمانکاری، وقوع حوادث غیرقابل پیش‌بینی مانند زلزله، سیل، جنگ، اعتصاب عمومی یا سایر شرایط خارج از اراده طرفین ممکن است ادامه اجرای پروژه را غیرممکن کند. مطابق ماده ۴۳ شرایط عمومی پیمان، اگر این وضعیت بیش از شش ماه ادامه داشته باشد، کارفرما می‌تواند با رعایت مقررات مربوط، قرارداد را خاتمه دهد.

فسخ قرارداد در دوره آزمایشی

در قراردادهای دارای دوره آزمایشی، کارگر و کارفرما می‌توانند از ابتدا درباره مدت مشخصی برای ارزیابی همکاری توافق کنند. در این بازه، هر یک از طرفین این حق را دارند که بدون نیاز به اخطار قبلی، رابطه کاری را پایان دهند.

جریمه فسخ قرارداد در دوره آزمایشی

اگر پایان همکاری از سوی کارفرما انجام شود، وی موظف است حقوق کامل دوره آزمایشی را به کارگر پرداخت کند؛ حتی اگر همکاری پیش از پایان این دوره متوقف شده باشد. اما اگر کارگر تصمیم به ترک کار بگیرد، تنها دستمزد روزهایی را دریافت می‌کند که واقعاً مشغول به کار بوده است.

شرایط فسخ قرارداد موقت یا قرارداد کار معین

مطابق ماده ۲۵ قانون کار، در قراردادهایی که برای مدت مشخص یا انجام یک پروژه معین منعقد شده‌اند، هیچ‌یک از طرفین حق ندارند بدون وجود دلیل قانونی، قرارداد را به‌صورت یک‌طرفه خاتمه دهند. در صورت بروز اختلاف، رسیدگی به موضوع بر عهده هیأت‌های تشخیص و حل اختلاف خواهد بود.

جریمه فسخ قرارداد موقت یا معین

قانون کار جریمه مشخصی برای پایان یک‌طرفه این نوع قراردادها تعیین نکرده است. با این حال، اگر یکی از طرفین برخلاف مقررات اقدام کند، میزان خسارت یا مسئولیت او پس از بررسی در هیأت‌های تشخیص و حل اختلاف مشخص خواهد شد.

۲. فسخ قرارداد در شرکت‌های دولتی

در دستگاه‌های دولتی، رابطه استخدامی بر اساس قوانین و مقررات اداری شکل می‌گیرد و برخلاف بخش خصوصی، صرفاً بر پایه یک قرارداد دوجانبه نیست. به همین دلیل، پایان همکاری کارکنان دولت تابع مقررات استخدامی بوده و معمولاً از طریق استعفا، بازنشستگی، بازخرید یا صدور حکم اخراج انجام می‌شود.

فسخ قرارداد در شرکت‌های دولتی25554

استعفا از سوی کارمند

بر اساس ماده ۶۴ قانون استخدام کشوری، کارمند رسمی در صورت تمایل به ترک خدمت باید درخواست استعفای خود را حداقل یک ماه پیش از زمان موردنظر به دستگاه مربوطه ارائه کند.

با این حال، ارائه درخواست به‌تنهایی به معنای پایان همکاری نیست و تا زمانی که دستگاه دولتی به‌صورت رسمی با استعفا موافقت نکند، رابطه استخدامی همچنان برقرار خواهد بود.

همچنین استعفا موجب از بین رفتن تعهدات کارمند در برابر دولت نمی‌شود. بنابراین اگر فرد تعهداتی مانند انجام خدمت مشخص یا بازپرداخت هزینه‌های آموزشی داشته باشد، موظف است آن‌ها را مطابق مقررات انجام دهد.

دستگاه اجرایی نیز موظف است حداکثر ظرف یک ماه نظر خود را به‌صورت کتبی اعلام کند. در صورت خودداری از پاسخ، کارمند می‌تواند موضوع را از طریق سازمان امور اداری و استخدامی کشور پیگیری کند.

اخراج کارمند

اگر کارمند مرتکب تخلفاتی شود که در ماده ۸ قانون رسیدگی به تخلفات اداری پیش‌بینی شده است، پرونده او در هیأت بدوی رسیدگی به تخلفات اداری بررسی خواهد شد. این تخلفات می‌تواند شامل ترک خدمت، کم‌کاری، سهل‌انگاری، انجام ندادن وظایف محوله، رفتار خلاف شئون اداری یا سوءاستفاده از موقعیت شغلی باشد.

در صورتی که کارمند نسبت به رأی صادرشده اعتراض داشته باشد، پرونده در هیأت تجدیدنظر رسیدگی می‌شود و رأی نهایی برای دستگاه اجرایی لازم‌الاجرا خواهد بود.

پیامدهای اخراج کارمند

در صورت اثبات تخلف، بسته به نوع و شدت آن، هیأت رسیدگی می‌تواند یکی از مجازات‌های اداری را اعمال کند. این مجازات‌ها شامل اخطار کتبی، توبیخ با درج در پرونده، کسر حقوق و مزایا، تنزل سمت، اخراج از محل خدمت یا حتی انفصال دائم از خدمات دولتی است.

وضعیت نیروهای شرکتی

نیروهای شرکتی که در دستگاه‌های دولتی فعالیت می‌کنند، از نظر استخدامی کارمند دولت محسوب نمی‌شوند. این افراد با شرکت پیمانکار قرارداد دارند و رابطه کاری آن‌ها تابع قانون کار است، نه مقررات استخدامی دولت.

به همین دلیل، تمامی موضوعات مربوط به پایان همکاری، حقوق و مزایا و اختلافات احتمالی بر اساس قانون کار بررسی می‌شود. البته مطابق ماده ۱۳ قانون کار، دستگاه دولتی نیز در برخی موارد نسبت به مطالبات قانونی کارگران پیمانکار مسئولیت تضامنی خواهد داشت.

بیشتر بخوانید: حق بیمه چیست؟ + جدول حق بیمه تامین اجتماعی سال ۱۴۰۵

سخن پایانی

فسخ قرارداد کار موضوعی است که قوانین مشخص و الزام‌آوری برای آن در نظر گرفته است. چه در شرکت‌های خصوصی و چه در دستگاه‌های دولتی، پایان همکاری باید مطابق مقررات انجام شود. هرگونه اقدام خارج از چارچوب قانون می‌تواند برای کارگر یا کارفرما مسئولیت‌های حقوقی به همراه داشته باشد.

به همین دلیل، پیش از هرگونه تصمیم، بهتر است مستندات و شرایط قانونی به‌دقت بررسی شوند. در صورت بروز اختلاف نیز، موضوع را از طریق مراجع ذی‌صلاح پیگیری کنید. رعایت این اصول، از حقوق طرفین محافظت می‌کند و احتمال بروز اختلافات و هزینه‌های بعدی را کاهش می‌دهد.

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *